Als ik klein was sprak ik niet tegen vreemden, ook niet in school en zelfs niet tegen familie buiten het gezin.
Dit is allemaal begonnen in het tweede kleuterklasje.

Ik ben niet naar het 1ste leerjaar gegaan. Ze hebben me doorgestuurd naar het buitengewoon onderwijs type 1.
Hoewel ik niet sprak, zat ik hier zeker niet op mijn plaats want ik was een slimme jongen.
Tegen vriendjes sprak ik wel. Ik was een speelse en vrolijke jongen. Ik heb er een tijdje gezeten maar ik voelde er niet op mijn plaats ik was veel te slim voor zo’n school. Dus deed ik er alles aan om naar het gewone onderwijs te kunnen gaan.

Uiteindelijk na vele jaren is me dit gelukt. Ik ben van het buitengewone onderwijs naar het 4de leerjaar gegaan. Geen makkelijke stap.
Het niveau waar ik vandaan kwam kwam overeen met het tweede leerjaar en zelfs veel minder. 
Ik heb dus mijn uiterste best moeten doen in het 4de leerjaar. Aangezien ik niet sprak in de klas, kon ik ook niets vragen.
Ik heb veel van mijn leerstof zelf moeten uitzoeken, want men ging er al eens vanuit dat ik bepaalde leerstof al wel zou kennen, maar in werkelijkheid had ik dit nog nooit gezien.
Het was een hele uitdaging, maar dat vond ik toen fijn. Ik had een doel, ik had hiervoor gekozen en ik zou er alles aandoen om me te bewijzen.
Op de speelplaats speelde ik gewoon met andere kinderen. In de klas was het nog stil. Maar ik voelde me goed en ik was best wel gelukkig.
Thuis speelde ik elke dag buiten met een buurjongen.

De eerste helft van het 5de leerjaar sprak ik ook nog niet in de klas tot op een dag ik mijn vinger opstak.
Ik wilde het echt gaan doen, ik was er klaar voor. De juf zei mijn naam, maar ik kreeg de kans niet, het duurde iets te lang voor hun en dus ging het woord al weer naar iemand anders. De moed zakte me even weg, ik was er klaar voor en plots.. Maar ik heb niet opgegeven, ik heb dit later opnieuw gedaan en ik begon te fluisteren. Ik fluisterde redelijk hard.
Ik heb dan voor de rest van het jaar gefluisterd in de klas.


Wordt vervolgd (schrijffouten en zinsbouw mag verbeterd worden)

Even een stuk overslaan, ik zal de rest later nog aanvullen.

Juni 2016 begon ik mijn eigen bedrijfje “GreenDriver”
Het was geen makkelijke stap. Ik wist niet wat ik allemaal moest doen en hoe ik het moest doen.
Ik had amper leveringen, ik was veel beter af als werkloze.

Ik sta hier helemaal alleen in.
Klanten zoeken, handelaren overtuigen, maar gezien mijn verleden ben ik hier rot slecht in.
In winkel binnen stappen was op dat moment voor mij een hele uitdaging en dus heb ik dit ook maar beperkt gedaan.
Omdat ik zo weinig te doen had heb ik mijn regio sterk moeten uitbreiden naar meer dan 10 gemeenten, wat niet evident is zelfs als ik niet veel te doen heb.

Later kwamen daar nog twee bloemisten bij. 

wordt vervolgd

WhatsApp chat